Duch turla się po ciele

Duch turla się po ciele

Dziś mój komputer po raz kolejny poprosił mnie o systemową aktualizację, proponował jeszcze przystosowanie niektórych programów ale świadomie zrezygnowałem. Tę decyzję odłożyłem na przyszły tydzień. Mój system przypominał mi przez resztę dnia, że czuje się zdezaktualizowany, czyli przestarzały. Nie do końca go rozumiem, przecież minęło raptem kilka godzin od poprzedniej reorganizacji. Wciąż potrzebuje aktualizacji, tak jak ja tlenu. Biorę udział w jakimś dziwnym procesie nieustannego doskonalenia. Mam 33 lata więc kalendarzowo nie jestem jeszcze starym człowiekiem. Są tacy, którzy twierdzą, że jest taka starość, która przychodzi bez względu na wiek. Jej definicja zamyka się w niewykazywaniu inicjatywy albo wyraża się w poddawaniu jakiejś czynności. To znaczy taki czas kiedy nic w nim nie robisz, taka bezczynność. Inni ujmują ją jako stan bardzo zmienny, zależny od systemu jaki wewnątrz nas buduje się. Starość to jest to, co w nas siedzi i nas paraliżuje, czyli negatywnie porusza do głębi. To jest to, co nas unieruchamia duchowo i cieleśnie. Starość powoduje, że człowiek w swej anatomii kurczy się a w swej bierności rozwija się. Od wczesnego dzieciństwa wszyscy dookoła starają się wzmacniać koncept samego siebie. Bez tego nie rozwiniesz się, mówią. Rodzice chcą odkrywać w dzieciach talenty, zdolności i umiejętności. Potem jest czas przeobrażenia się w młodego człowieka. Duch wtedy jest na dobre rozpalony. Okazuje się, że to kształtowanie konceptu siebie samego w dalszych latach najczęściej zatrzymuje się na pograniczu akademickim. Powinieneś już być nazwany i odkryty, mówią specjaliści. Taki gotowy, albo „zrobiony” do odegrania roli. Potem już nie łapiesz się do duszpasterstwa. No tak, jest jeszcze wspólnota małżeństw, albo coś dla singli. Kiedy pytam o to, co jest najważniejsze w życiu...
Od racji do relacji w towarzyszeniu osobie z demencją

Od racji do relacji w towarzyszeniu osobie z demencją

Workshop C – Knowledge platform, University of Lower Silesia, Wroclaw, Poland April 27th, 2017 Presentations (avaliable soon) EwaKurantowicz, University of Lower Silesia Adrianna Nizińska, University of Lower Silesia Sonata Mačiulskytė, KlaipedaUniversity Jonas Christensen, Malmo University Jeanette Eriksson, Malmo University AnneLiveng, Roskilde University, Denmark Daniel Smedberg, Association of Local Municipalities in Skane Grazyna Busse, Edukacyjne Centrum Integracji Międzypokoleniowej Katarzyna Urbaniak, Wrocław MedicalUniversity AlinaLorek, Day Care for Elderly People Senior Wigor MariuszDorot, University of Lower Silesia, GERONTO Joanna Gacka, University of Lower Silesa Więcej tutaj...
Nauczyciel w przestrzeni uczenia się

Nauczyciel w przestrzeni uczenia się

LIST UCZNIA  DO NAUCZYCIELA, Autor: Mariusz Dorot – praca pisemna okazją do refleksji nad osobą niesamodzielną w przestrzeni nauczyciel-uczeń Artykuł powstał w ramach projektu „Nauczyciel w przestrzeni uczenia się” realizowanego w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 7 w Gliwicach. Miałem przyjemność uczestniczyć w konferencji metodycznej kończącej projekt w dniach 4 – 5.06.2016r. Wygłosiłem referat oraz poprowadziłem warsztaty pt. Osoba niesamodzielna w przestrzeni „nauczyciel-uczeń” na przykładzie pracy z osobami dotkniętymi otępieniem. Szczegółowy program znajduje się tutaj.  ...